Chłopaki!

Lilypie Fifth Birthday tickers Lilypie First Birthday tickers

Sunday, 6 July 2014

20 miesięcy.

Hej ha, okrągła dwudziesteczka Dżuniorowi dziś stuknęła :)
Podczas pierwszych urodzin taki duży i poważny mi się wydawał, a tu galopkiem się zbliżają kolejne urodziny :)
Cóż można napisać, młody panicz w zabawach nie ma sobie równych, w mądrości jak sądzę również ;), sprawność ruchowa na medal - dziś jak pobiegł do tyłu to mało zapaści nie dostałam ale nawet się nie zachwiał :D Obecnie mega rozrywką jest ganianie nas po ogródku ze szlauchem i próba oblania, Dżunior doprawdy fantastycznie się przy tym bawi :)
Poczucie humoru doskonałe, mega zabawa w "wąchanie śmierdzącej stopy" i wołanie po tym "bleeeee" (tak, wiem że to niskich lotów rozrywka ale bardzo nas bawi ;)). Mniej nas bawi zabawa w chowanie przedmiotów, ale coraz częściej Dżunior szybko pęka i wskazuje paluszkiem gdzie schował, dowcipniś ;) Albo, już zupełnie z dzisiaj, fascynujące karmienie matki herbatnikami. Tak mnie nakarmił że mam dłuższy awers do tych ciastek jako że panicz nie przyjmował odmowy :P
I te fantastyczne zabawy tematyczne, wyobraźnia Dżuniora jest fantastyczna, i mogę gapić się jak urzeczona bez końca gdy bawi się zupełnie sam, doskonale zajęty i pochłoniety tym co robi. 
No, w ogóle, geniusz :D






I Tomek jedzie po torach, ha!





Friday, 4 July 2014

Ciężarówka, autobus, samochód, traktor...

... I tak dalej i tak dalej. Dżunior zainteresowania ma, i przeżywa je całym sercem ;)
Rysowanie średnio go rusza, mam wrażenie że mazia po kartce żeby mnie przyjemność zrobić a nie sobie ;)



Odrysowanie dłoni na moment go zainteresowało...


Ale prawdziwa radość była dopiero kiedy ja się wyżyłam artystycznie ;) młody panicz docenił mój wysiłek, a szczególnie przypadł mu do gustu autobus :D



Idąc za ciosem, w koszyku z zakupami wylądowała dziś zgodna z tematyką układanka, i tu Dżunior nie zawiódł pokładanych w nim nadziei i zajął się prezentem z należytą uwagą. Minusem sytuacji jest to że nazwy pojazdów należy mu powtarzać ciągiem do znudzenia. Raczej naszego niż paniczowego :P
Całkiem nieźle synusiowi układanie wychodzi, chyba że nie może precyzyjnie wcelowac, wtedy szybko się frustruje. Ale generalnie skumał w czym rzecz i samo dobieranie par nie jest problemem. Aż miło popatrzeć jak taki skupiony i poważny rozwiązuje zagadki ;)

A dziś z ćwiczeń językowych Dżunior preferuje ciągi typu "mamatatamamamamatatamamatata" gadał tak sobie przed zaśniecięm i układając klocki.. Miłe :D







Thursday, 3 July 2014

Komu chleba komu?

Poszliśmy sobie dziś do pobliskiego sklepu po chleb. Pogoda się spsuła, długi  spacer nie wchodził w grę bo lekko mżyło, no ale chociaż na trochę. Eda reż z nami poszła, prowadzona na sznurku przez wuja. 
A do domu wróciliśmy tylko z połową chleba. Gdyż ponieważ resztę Dżunior ofiarnie i z wielkim entuzjazmem rozdał kaczkom i gęsiom. Okazało się również po raz kolejny, jak bardzo zazdrosna w takich sytuacjach jest nasza psica. Zobaczyła jak młody panicz karmi ptactwo i nie było już mowy aby i jej nie poczęstować. Łykała chleb z nie mniejszym entuzjazmem niż dziobaki i zachodziła obawa że nie zjem dziś śniadania :P
Tak więc ruszyłam ratować resztki chleba, odciągnęłam wespół z wujem rozentuzjazmowane towarzystwo od stawu, zbierając po drodze co lepsze kamyczki, ciut zmoknięci, wróciliśmy do domu.
Tak, ni mniej ni więcej, wygląda wyskoczenie na róg do sklepu po chleb w towarzystwie aktywnego półtoraroczniaka i trzyletniego psa z adhd :P

I jeszcze faszjonerska fotka z wczoraj, Dżunior szpanował bluzą w stylu hamerykańskim, ostatni prezent od babci ;)


Czyżby jakiś kamyczek?? ;P

Tuesday, 1 July 2014

A my na to jak na lato :D

Radośnie żeśmy sobie lipiec rozpoczęli :) Jest jak jest, nie ma się co zanadto dołować, tylko skupić się na drobnych przyjemnościach :>
No to się skupiamy ;)
Rano powędrowaliśmy do parczku, gdzie prócz standardowych rozrywek typu kamyki, patyki i huśtawki, mają też zwierzynę. Pokłoniliśmy się zatem kurom, kaczkom i dwóm kozom. Oraz pawiowi. Dżunior szalał niemożebnie, jest już na prawdę długo w stanie chodzić i biegać bez potrzeby odpoczywania w wózeczku. Jeszcze parę miesięcy temu po takim ganianiu usnąłby błyskawicznie w drodze powrotnej do domu - teraz wielce ożywiony jeszcze dyskutował po swojemu i wcale za szybko nie usnął potem w domu. Wulkan energii i możliwości. 
Zaraz po spaniu wygoniłam go do ogródka, odkryłam bowiem prostą zasadę że przegoniony przed zupą panicz jest dużo optymistyczniej do owej zupy nastawiony niż bez zaczerpnięcia łyka świeżego powietrza. I tu mi się udało, bo synuś drugi dzień z rzędu zjadł bez wiekszego szemrania ten niezbyt w zasadzie lubiany posiłek. A że zupka była na tragicznie drogim łososiu to tym więcej me serce radosne bylo ;P
Znowu porcja bieganka i drugie danie takoż bez oporów :D
No a później to już w ogródku jazda bez trzymanki, jakoś tak bywa gdy to tatuś idzie bawić się z synkiem ;) Kaloszki, nieprzemakalna kurteczka, szlauch, no i można kwiczeć z radości. Co i Dżunior czynił, a jakże ;) Psica nasza kwiczała również, ale czy z radości to już pewna nie jestem ;)





Na koniec młody panicz bez pardonu oblał nie tylko psicę ale i wujka i nastąpił pełen rozżalenia powrót do domu. Ale zabawa była przednia ;)

Ja natomiast biję się z myślami czy iść na kurs księgowości. W sensie czy językowo wydolę, i zagwozdkę mam nie z tej planety. Szukanie pracy bowiem w oparciu o niezbyt przydatnego tu licencjata boleśnie się wydłuża i należałoby się chyba przekwalifikować. Hmmmmmmm..







Thursday, 26 June 2014

Słoń, baran, i swojskie żarcie :)

Troszku mnie Dżuniorek dziś wzruszył ;) od jakiegoś czasu darzy większym zainteresowaniem swojego pluszowego słonia, od dobrych dwóch tygodni rano daję mu zwierza do rąk i spokojnie mogę przepędzić dłuższą chwilę w łazience. Kiedy znów wchodzę do pokoju, zastaję najczęściej synusia głaszczącego słonia po głowie. Od wczoraj miłość jakby się nasiliła, słoń zaczął schodzić z nami po spaniu do salonu. Siada na stole czy szafce i czeka. Młody panicz zauważa go znowu gdy nadchodzi pora spania/drzemki. Tak było i dziś, słoń zszedł rano w czułym uścisku Dżuniora, zasiadł na stole. W porze drzemki znów wskoczył w objęcia i powedrowaliśmy na górę. Tu, po raz pierwszy, młody panicz nie wypuścił zabawki na podłogę, lecz zapragnął poleżakować ze słoniem. I tak sobie zasnęli, słoń otoczony miłośnie ramieniem. Przed chwilą zaś Dżunior udał się na górę spać, wraz z tatusiem i... słoniem :) To jednak jest wzruszające, taki afekt do pluszaka :)

Baran natomiast przywędrował z nami ze sklepu wczoraj, zbyt późno zareagowałam na fakt że figurka, jakkolwiek dość duża, jest dla starszych dzieci, 4+. Nim to dostrzegłam, baranisko zawładnęło Dżuniorowym serduszkiem i nie było mowy aby odwołać adopcję :P
Tak więc baranina pod naszym czujnym okiem a w rękach panicza galopuje po meblach, jeździ samochodem, pomieszkuje w oborze z klocków i w ogóle zwierz trafił w dobre ręce. Dżunior go raczej do zdjęć nie wypożycza, tak więc fotka taka sobie:


I jeszcze na koniec wspomnienie dzisiejszego obiadku, i tu muszę powiedzieć że im bardziej swojsko tym bardziej Dżuniorowi w smak. No chyba że chodzi o zupki, poddaliśmy się dziś z wujkiem po zaledwie paru łyżkach krupniczku bo była szansa że nas apopleksja trafi :/ młody panicz jednak zupom zazwyczaj mówi nie :/
Za to drugie danie zostało powitane ze sporym aplauzem. I młode ziemniaczki z koperkiem, i jaja sadzone (dwa!!) i wreszcie jakaś wręcz nieprzyzwoita ilość kefiru zniknęły w brzuszku panicza błyskawicznie i bez słowa sprzeciwu. 
Krupniczkiem może zacznę strzelać z łyżki sąsiadce w oko jak już się ściemni? :P