Chłopaki!

Lilypie Fifth Birthday tickers Lilypie First Birthday tickers
Showing posts with label A czas płynie jak łysemu po łysinie. Show all posts
Showing posts with label A czas płynie jak łysemu po łysinie. Show all posts

Sunday, 6 July 2014

20 miesięcy.

Hej ha, okrągła dwudziesteczka Dżuniorowi dziś stuknęła :)
Podczas pierwszych urodzin taki duży i poważny mi się wydawał, a tu galopkiem się zbliżają kolejne urodziny :)
Cóż można napisać, młody panicz w zabawach nie ma sobie równych, w mądrości jak sądzę również ;), sprawność ruchowa na medal - dziś jak pobiegł do tyłu to mało zapaści nie dostałam ale nawet się nie zachwiał :D Obecnie mega rozrywką jest ganianie nas po ogródku ze szlauchem i próba oblania, Dżunior doprawdy fantastycznie się przy tym bawi :)
Poczucie humoru doskonałe, mega zabawa w "wąchanie śmierdzącej stopy" i wołanie po tym "bleeeee" (tak, wiem że to niskich lotów rozrywka ale bardzo nas bawi ;)). Mniej nas bawi zabawa w chowanie przedmiotów, ale coraz częściej Dżunior szybko pęka i wskazuje paluszkiem gdzie schował, dowcipniś ;) Albo, już zupełnie z dzisiaj, fascynujące karmienie matki herbatnikami. Tak mnie nakarmił że mam dłuższy awers do tych ciastek jako że panicz nie przyjmował odmowy :P
I te fantastyczne zabawy tematyczne, wyobraźnia Dżuniora jest fantastyczna, i mogę gapić się jak urzeczona bez końca gdy bawi się zupełnie sam, doskonale zajęty i pochłoniety tym co robi. 
No, w ogóle, geniusz :D






I Tomek jedzie po torach, ha!





Tuesday, 6 May 2014

18. miesięcy.

Wypadałoby coś skrobnąć w tym ważnym dniu, wszakże Dżunior już ma półtora roku. Poważny to wiek :)
Rok temu, na półrocze, raczej niechętnie raczkował, był mało mobilny, raczej niegłośny bez wyraźnego powodu, bez szemrania zjadał to co mu się podawało. Cóż, było minęło ;) rok później śmiga jak szalony, raczkować już nie chce bo na nogach szybciej, wszczyna za to coraz częściej awantury bez wyraźnego powodu, raczej tak dla sportu, no i kulinarnie też znacznie trudniej mu dogodzić. 
I to tylko/aż rok, kto by to pomyślał. Bo do kwilącego noworodka sprzed półtora roku to już w ogóle nie ma co porównywać. 
Ciężko mi nieco ostatnio o młodym paniczu pisać, bo właściwie to jest jeden ruch, gonitwa, rozbuchane emocje ;) śmieje się i płacze na przeman, ciągle czegoś domaga (najczęściej tego czego mu absolutnie nie wolno), łazi po meblach, świruje z psicą, i z tej codziennej kołomyjki trudno wyłapywać i opisywać pojedyncze zdarzenia, nowe umiejętności. Są, idą jak fala, jak tsunami, i z wielką radością bierzemy w tym codziennie udział :)
Nic ciekawego dziś sobie w sklepie nie upatrzyliśmy, ale jutro, góra pojutrze powinny dojść trzy koszulki, a każda z lokomotywą Tomkiem na przodzie, co jak sądzę ukontentuje wystarczająco mojego dużego mężczyznę jakim Dżunior już niewątpliwie jest :D


Sunday, 6 April 2014

17. miesięcy :)

Yup, to dzisiaj :) Już za miesiąc będziemy mieć w domu półtoraroczniaka. Ale i siedemnastomiesięczniakowi nic nie brakuje ;)
Siedziałam sobie dziś na sofce, i zupełnie nie chciało mi się wstać po polarek leżący nieopodal. Dżunior jak to Dżunior - ciągle w biegu,  więc poprosiłam go żeby mi podał polar. I już za chwilkę było mi ciepło :>
A chwilę wcześniej nasz bardzo pomocny syn z wielkim entuzjazmem pomagał tatusiowi ładować pranie do pralki. Nieco się był tylko zaplątał przy prześcieradle :D
Młody panicz także samodzielnie rozbiera się ze śpiworka, podaje po kolei części garderowy do włożenia, pilnuje mycia rączek po spacerze, całkiem pewnie chodzi i biega, układa proste układanki, z dużym zainteresowaniem ogląda książeczki - głównie ze zwierzątkami, na obrazku pokaże gdzie zwierzątko ma oczko, a znów u siebie bez problemu zauważa paluszki, stopy i brzuszek :D
Mnóstwo się zmieniło w porównaniu z poprzednim miesiącem, mam wrażenie że jego rozwój ciągle przyspiesza i przyspiesza.. Lubi ostatnio przynosić mi kolorowe piłeczki i z dużym zainteresowaniem słucha jak wymieniam ich kolory. Ach, ostatnio również jest bardzo pomocny kiedy trzeba podać pieluszkę na zmianę, ale że samej zmiany nie lubi to po usłużnym podaniu pampersa ucieka i chowa się do kącika ;)
Ze słów największą moc ma ciągle am!, a na drugim miejscu jest e-ma! - szczególnie jak nam coś schowa, albo nie chce mu się poszukać jakiejś rzeczy ;) 
W ogóle, co ja się będę rozpisywać, Dżunior to niewiarygodny bystrzak i mądralka, do tego uroczy i czarujący uśmiechem i sposobem bycia. Co tu dużo mówić, Geniusz!!!

Thursday, 6 March 2014

16 miesięcy.

Tak, to dziś :)
Specjalnie nie świętujemy, ba, siedzimy w domu i poza szaleństwami z Edą to nudy ;) Ostatnie dni były intensywniejsze, a dziś i pogody brak i pomysłów. Coraz częściej myślę że wybranie uroszej wioseczki jako miejsca zamieszkania ma sporo minusów. Wszędzie daleko, trudniej z pracą koło domu, a i dla rosnącego Dżuniora mało rozrywek. Byliśmy wczoraj w małpim gaiku, nowym, no i bida z nędzą niestety... W większych miastach rozrywek jest jednak dużo więcej i są dużo bogatsze. Owszem, mam tu pola, łąkę, strumyk niedaleko ale przy tutejszym klimacie dobrze jest jednak mieć w zanadrzu zadaszone atrakcje, hmmm.
Wczoraj mimo ubogości gaiku jednak parę fotek cyknęłam, a sytuację uratował samolot. Szkoda tylko że każda przejażdzka płatna oddzielnie, ale żal mi było młodemu paniczowi żałować bo bardzo się wciągnął ;)

Były i jakieś zabawki...

A nawet udało się zadzieżgnąć jakąś chwilową znalomość ;)

Popołudnie w domu okazało się być też ciekawe, w ruch poszły kredeczki i panicz z dużą werwą wyżywał się artystycznie

Bardzo mi się podobają te jego rysunki, ale jeszcze ani jednego nie udało mi się zachować na pamiąteczkę. Dżunior bowiem, jak prawdziwy artysta - buntownik bez powodu - swoje dzieła mnie i rwie na strzępy po ukończeniu prac. 

A więc wkraczmy w miesiąc siedemnasty :) już raczej pewnie na nogach, nie na czworakach, gdzie nic nie jest pewne a decyzje panicza mocno nietrwałe są ;) Niech żyje rozgardiasz :D




Thursday, 6 February 2014

A czas płynie jak łysemu po łysinie ;)

Dżunior skończył 15. miesięcy :)
A mnie jak to zwykle przy takich okazjach nachodzi na wspominki. Malutkiego łysolka we frotkowych śpioszkach, którego tak naprawdę wystarczyło sprawnie i na czas serwisować i szafa grała ;D
Młody panicz już w śpioszkach nie popyla, no i wymagania ma zdecydowanie większe. Czytałam sobie dziś o 17. miesiącu życia dziecka, bo tak akurat mi się kliknęło, tytuł miał wielce interesujący: "Złość moje drugie imię". No, jeśli chodzi o złość to mogę powiedzieć że panicz mój wyprzedza tabele rozwojowe :P umie się złościć i obrażać, płakać i awanturować na zamówienie, przyłożyć i uszczypnąć także. 
Gdzieś na codzień umyka też jak dużo rozumie. Potrafi podać żądany przedmiot, o ile oczywiście zna jego nazwę, więc głównie zabawki. Ostatnio nauczył się przytulać pluszaki, ale też przytula się do miękkich rzeczy w ogóle, w tym do nas też oczywiście ;) domaga się samodzielnego jedzenia paluszkami, i poza kaszkami czy owsianką najczęściej już je sam, doprowadzając nasz dywan do ostatecznej ruiny. Chodzi coraz pewniej, i nie unosi już tak wysoko rączek przy tym, jak wcześniej. Gadać za bardzo po ludzku nie chce, za to dużo po swojemu. Ale oczywiście woła suczkę, mówi "da" chociaż stosuje to raczej jak coś nam daje niż jak czegoś chce, no i nazywa swoją ulubioną zabawę paluszkową - coś jak "tsctsctsc" co według niego znaczy nasze "bzzzz". Nie wiem jak on to odbiera że mu tak wychodzi, generalnie to bzz chyba łatwiej powiedzieć niż to co on proponuje ;)
I cóż, Dżunior z Edą obracają nam wespół w zespół w pył chałupę, fajne to i radosne, zazwyczaj :) Szybko człowiek się przyzwyczaja do takich huraganôw, deptania zabawek, psa, głośnych awanturek i miziania się noskami jak eskomosy. No, Dżunior jeszcze nie wie kto to eskimos, ale miziać się noskami już bardzo lubi i mocno go to śmieszy... Jak i milion innych rzeczy, które już dawno zapomniałam że śmieszyć mogą ;) 
Fajnie jest. Dobrze mieć taką rodzinę :)


Monday, 6 January 2014

Biegusiem do rutyny.

Żale żalami a życie się toczy ;)
Dżuniorowy tatuś od rana w pracy, posiłkując się kawą bo młody panicz miał ciekawsze pomysły na noc niż sen. I co zrobić. 
Dzień. Cóż. Leje i wieje. Nawet pod folią nie bardzo można nogę z domu ruszyć, i tak kwitniemy. Przypuszczam, że gdyby tak chciał podliczyć spacery z młodym w ciągu ostatniego miesiąca, to można by to uczynić na palcach jednej ręki. Za to małżonek ma ekstra prace, bo albo wichura furtkę wyrwie, a to kawałek płotu, albo coś tam przeciekać zaczyna... Taką to zachęcającą aurę mamy. To zapewne również na poziom nastroju nam wpływa. Całej trójeczce. 
No ale. Co począć, należy sobie życie rozświetlać i umilać, młody panicz jest zbyt młody na melancholię ;D

Można bawić aię w chowanego, ostatnio Dżunior odkrył że narzuta z sofy fajnie się nadaje do chowania. A oczywiście jak głowa schowana to i reszty nie widać ;)


Wczoraj odkryliśmy nową zabawę, w klikanie ;) A dziś młody klikał tak sobie ze dwadzieścia minut, jak już wprawy nabrał :) Po raz kolejny zawartość szafek zapanowała nad koszem zabawek..


No i rzecz jasna nic tak chałupy nie ociepla jak świeże ciasteczka. Kruche, maślane, cukrem posypane. Też fajnie. 

I tak sobie dokazywaliśmy przed południem... 


A dziś młody panicz kończy 14. miesięcy. Jutro natomiast wybieramy się w końcu na szczepienie MMR, czas już po temu. 



Wednesday, 6 November 2013

Dzień z ciotką i głupie zdjęcia.

Dżuniorek już jednoroczniak :D został dziś elegancko ubrany i w deszczu poszliśmy sobie popstrykać fotki. Po drodze zabraliśmy ciotkę młodego panicza i okazało się to świetnym pomysłem. Raz że ciotunia okazała się niezastąpiona w pomocy przy zdjęciach, a dwa spędziliśmy miły dzień we trójeczkę.
U fotografa było milutko, za dychę promocyjnie jakieś fotki a potem szał ciał i orzeszki z gadżetami, tłami, kolorami. Zdążyłam się napalić, wszystko trwało prawie godzinkę, a później usłyszałam cenę za te cuda. Za komplet wyszło prawie tyle co niespełna miesiąc temu wydaliśmy na niezłą pralkę. Koparka mi opadła, wiadomo że tego nie kupimy. Promocyjne foty za dyszkę i foty z sesji do odbioru za dwa tygodnie... I żal mi co nieco ściska, bo będę musiała tam pójść, odebrać te zapłacone, obejrzeć te z sesji i z nich zrezygnować :( No, może jedno góra dwa wezmę a i to już będą poważne pieniądze. I szlag mnie trafia że dałam się tak nabrać bo wiem że foty będą fajne :( Dżunior pozował jak szalony, uśmiechał się czarująco i przez całą sesję czuł się jak ryba w wodzie. A ja nie wydam na to dwóch stów, bo rozsądek by mnie musiał chyba całkiem opuścić. 

Za to, jak wcześniej wspomniałam, reszta dnia upłynęła milusio, młody panicz zachęcony aplauzem u fotografa zdemolował ku uciesze ciotki pól jej chałupy :D powyciągał wełnę z pudła, porozrzucał wszystko co się rozrzucać dało i z dużą radością słuchali sobie smerfnych hitów.

Dla mnie dużą nowością było, że Dżunior na gruncie pozadomowym nie spuszczał mnie z oka, ostrzegawczo pokrzykiwał kiedy próbowałam przejść z pomieszczenia do pomieszczenia i z szybkością błyskawicy podążał za mna, gdziekolwiek bym nie szła. W domu nie ma z tym żadnego problemu, potrafi bawić się sam przez chwilę kiedy idę do kuchni czy łazienki. U ciotki krótki pisk i w długą, alarmował także jak za szybko szłam i nie mógł nadążyć. Uroczy berbeć ;)

Oczywiście w tym ważnym dniu wracałam wspomnieniami do zeszłego roku, spoglądając czasem na zegarek zastanawiałam się co działo się o tej porze dokładnie rok temu. Lubię tak sobie wspominać, szczególnie miłe było to dziś, w Dniu Urodzin młodego panicza :)

Najlepszości Synu!

Tuesday, 6 August 2013

Lekka nerwica ;)

Ta pół żartem pół serio, najchętniej obstawiłabym Dżuniora poduchami naokoło albo nie wypuszczała z objęć ;) No, ale tak się nie da. Od kilku dni szał, liczy się tylko podłoga i to co na niej jest i nadaje się do wspinaczki. Albo chociaż ściągnięcia. Poza tym nic. A ja czuję jak mi włosy znowu dostały przyspieszenia w siwieniu :D
Ewentualnie poszłabym w urządzenie chałupy w stylu ''małpi gaj'' jak na poniższych fotkach (materace, materace, wszędzie materace), tylko i tak na dłuższą metę nie zdałoby to egzaminu...



Młody panicz zachwycony pobytem, i wreszcie nikt się nad nim nie trzęsie ;) Tyle tylko że po takich wyjściach zawsze ma rozstrój żołądka, za dużo zarazków na raz. Poza tym ekstra.

Poza tym w weekend jedliśmy lody :D

A Dżunior posiadywał (byle nie za długo ;)) w nowym foteliczku


Wczoraj spotkałam się z pracodawcą, wyłuszczyłam mój punkt widzenia jeśli chodzi o godziny pracy po macierzyńskim - i oczekuję na odpowiedź listowną. Zobaczymy. Nawet jak się zgodzą to jeszcze pozostanie do rozwiązania kwestia dojazdów, ale może małymi kroczkami jakoś uda się rozwiązać to wszystko... O ile się zgodzą :)

Saturday, 6 July 2013

W gnieździe.

Dzunior stał się właścicielem swojego własnego gniazdka. Jest teraz na etapie nauki siadania, chwilę sam potrafi, ale nie wiadomo kiedy skończą mu się siły ;) Więc postanowiliśmy nieco go wspomóc i stąd gniazdo. Młody panicz polubił zabawkę od pierwszej chwili, siedzi sobie w tym ładnie i bawi się zabawkami. Albo, jak dziś w ogródku, wychyla się i łowi trawkę ;)
Młody panicz w gniazdku prezentuje się tak:


A od wczoraj mamy lato, i korzystamy. Wzięliśmy ciotkę pod pachę i pojechaliśmy nad morze. Dżunior już bardziej świadomie brał udział w wyprawie, ale wiązało się to również z tym że był bardziej marudny w porze spania, bo walczył biedaczek sam ze sobą żeby nie usnąć, mocno go to frustrowało i urządzał awanturki. Zasypiał na pół godzinki, potem znowu szybko się męczył i od początku... Dla mnie i ciotki była to więc średnia wycieczka ;) Ale najważniejsze że dzień nad morzem zaliczony. Młody w porach posiłku dzielnie pochłaniał swoje słoiczki popijając herbatką, ja - z okazji swojej diety gdzieś tam po trasie przekąsiłam żółtym serem i rzodkiewkami i git ;)
Zdjęć jakoś nie było okazji machać, za to mam na focie coś, co bardzo zaintrygowało młodego panicza a nam dało chwilę oddechu ;) I tak oto Dżunior zaliczył swoją pierwszą odpustową zabawkę z nadmorskiego deptaczka :D


I na koniec tubylec, a ja ledwo zipiąc uciekam robić synusiowi kaszkę. Kto by pomyślał, ledwo nieco ponad 20 stopni i konamy z upału :D




Ps. Ach ach, to właśnie dziś młody panicz konczy osiem miesięcy!

Thursday, 6 June 2013

Siedem miesięcy.

Tyle właśnie Dżunior ma :)

Dziś też piękny dzień, Spacer trochę ponad godzinkę, bo ja i moja dieta nie dajemy rady pchać wózka pod górę w upale ;) Zmachałam się jak koń na wyścigu, ale młody panicz swoje odjeździł ;)
Niespodziankę mi zrobił w porze obiadu, kiedy to prawie się nie dławiąc (ech te dorosłe słoiki ;)) pochłonął 190g. spaghetti. Typowy dzieciak, kluchy lepsze od warzywów ;)
No i druga niespodzianka była jak młody panicz nie protestował przed spędzeniem popołudnia w ogródku. Zazwyczaj nie lubi tej formy wypoczynku, na dworze jest ok jak wózek jedzie ;) A tu dziś znienacka trzy godzinki - zabawa, drzemka, drugi obiad... i tak sobie pod parasolem przepędziliśmy miło czas. Przycupnęłam pod parasolem też, jako że alergia ma na słońce weszła w fazę apogeum i zupełnie ledwo żyję.

Śpimy w ogródku :)


Monday, 6 May 2013

Na zielonej trawce.

Dżunior skończył dziś pół roku. Co sobie to uświadomię to mi się wierzyć nie chce że to tak szybko zleciało, no ale liczby nie kłamią ;)
Mieliśmy jechać gdzieś na wycieczkę, ale nie wybraliśmy w końcu żadnego ciekawego miejsca i zostaliśmy w domu. Chociaż może lepiej byłoby napisać, że zostaliśmy w ogródku. Mąż zabrał się za kopanie, ja za doprawianie alergii (jutro się zadrapię ;P), natomiast młody panicz został wypuszczony po raz pierwszy na trawkę. No, może nie tak dosłownie, bo leżał na macie albo siedział w foteliku, ale wyraźnie mu się podobało. No, chyba że akurat był znudzony ;)
A Dżunior na zielonej trawce prezentuje się tak:

Natomiast trawka w Dżuniorowej łapce wygląda tak:

I jeszcze 'wiosenna stołówka", tak młody panicz dziś konsumował swoją zupkę, bacznie przy tym obserwując tatusia szalejącego z łopatą:

I jeszcze poobiednia herbatka, prawie że fajfoklok ;)

Fajny to był dzień, tak mało czasu spędzamy we trójkę. Mężowa praca, weekendy zakupy, bieganie bez sensu ;) A dziś tak po prostu, fajnie i słonecznie :) Oby więcej takich dni! :)

Saturday, 6 April 2013

Zabawek moc.

Nareszcie, nareszcie. Tęskniłam za tym :) Zabawki istnieją dla Dżuniora. W sumie nie tylko zabawki, dziś na przykład łapał i próbował wsadzać do buzi szelkę od wózka, ale jest zdecydowanie progres.
uż nie ma dzikiej awantury przy brzuszkowaniu, no, przynajmniej nie od razu. Teraz najpierw liczy się chwytanie przedmiotów.


Już się mały panicz nie nudzi tak szybko!

Momentom z bajeczką też towarzyszą kumple, najczęściej oglądają teletubisie z pozycji Dżuniorowego pyszczka, ale jednak nie zawsze ;)

A dzisiaj wręcz Bill the Beaver uratował nam zakupy - kupiony w jednym sklepie tak zajął małego, że spokojnie oblecieliśmy jeszcze parę innych plus supermarket. Bobrowi szeleści ogon, na jego czubku jest lusterko, sznureczki, szał ciał i orzeszki, młody panicz docenił w pełni. My również :D

Ale ale... cóż może być wspanialsze niż jedzonko? Nic! Nawet, jeśli niekoniecznie jeszcze da się zjeść ;)))


Sunday, 6 January 2013

Dwa.

Dżunior konczy dziś dwa miesiące. Pewnie jeszcze nie raz będę wracała myślami do szóstego listopada. Pobudka w nocy, jazda do szpitala, oczekiwanie na decyzję, sala operacyjna... i On. Paradoksalnie im dalej od tego wydarzenia to lepiej je pamiętam :) Wtedy rządziły mną emocje, niesamowite, nie pozostawiające czasu nawet na strach - a z natury jestem ogromną panikarą. Pierwsze godziny, dni, a teraz już miesiące. Całe dwa :)
Chłopinek rośnie, przybiera na wadze, a ja już zaczynam odczuwać w ramieniu jego ciężar. Ale wiadomo, to się nazywa słodki ciężar. Przyjemnie się patrzy na coraz trudniej dopinające się pieluszki rozmiar 1. :)
I przyjemnie patrzy się na synusia, który już tak świadomie na nas patrzy. Może on sie specjalnie nie uśmiecha, bo jest bardzo poważnym młodym człowiekiem? :)
Na razie w objęciach tatusia pochłania swoje kolejne 150ml. mleka i sprawia wrażenie istoty, dla której absolutnie nie istnieje nic ważniejszego niż opróżnienie tej flaszeczki. I dobrze. Na inne najważniejsze rzeczy mamy czas :)